Dienstbode bij ds. W.C. Lamain [3]. „Hij merkte wel waar ik mee tobde: hoe word ik ooit tot God bekeerd?”
In 2004 verscheen er in de GezinsGids een serie over dienstbodes die bij ds. W.C. Lamain in dienst waren. Ze kregen een uniek inkijkje achter de muren van de pastorie. Deze keer: Mevrouw M. van Welie-Doudeijns. „Mijn aanstaande man is nooit in de pastorie geweest! Dat wilde mevrouw niet, het ging er streng aan toe.” Als er op een avond een herenfiets voor de deur staat, dreigt ontslag.
Mevrouw M. van Welie-Doudeijns (1917) nam als jong meisje haar intrek in de pastorie in Rotterdam-Zuid om de helpende hand te bieden aan het gezin Lamain. „Op een vrijdagochtend in 1937 kwam ds. Lamain met zijn vrouw bij ons thuis. Ik was toen negentien.






















