Recent kwam in het nieuws dat verschillende Nederlandse ziekenhuizen onderzoek zijn gestart om late abortussen te kunnen uitvoeren.

'Waarschijnlijk hebben we allemaal afschuw gevoeld toen we het nieuws over deze proef hebben gelezen', schrijft ds. P.J. de Raaf (GG) uit Boskoop in de Saambinder van 6 augustus. 'Nu zijn we een paar weken verder. Iedere werkdag worden er ongeveer 150 abortussen in Nederland uitgevoerd. Vijf forse schoolklassen vol. Dragen we deze nood met ons mee?'

Gehersenspoeld
'Nederland is in enkele decennia compleet gehersenspoeld op dit gebied', stelt de predikant. 'Wie de mogelijkheid van abortus steunt, krijgt applaus. Wie protesteert, wordt verguisd'.

Hij signaleert een totale omkering van waarden. 'Wanneer er geen andere norm meer is dan de zelfbeschikking van een individu, wordt de maatschappij stuurloos'.

Contrast tussen twee kamers
Hij geeft een voorbeeld. 'Op de polikliniek spreekt de gynaecoloog een echtpaar met een onvervulde kinderwens. Ze zien zo uit naar een kindje. Wat zijn de mogelijkheden om toch in verwachting te raken? 

Na zijn spreekuur loopt hij langs de afdeling. In kamer 1 zitten twee verslagen ouders. Hun kindje is in de moederschoot overleden, terwijl de zwangerschap al over de helft was. Moeder moet gaan bevallen van een overleden kindje. Wat een verdriet!

In kamer 2 zit ook een moeder. Ze is bijna 24 weken in verwachting, maar wenst dit kind niet. Gelukkig ben je in Nederland baas in eigen buik, vindt ze. De bevalling wordt opgewekt om de zwangerschap te beëindigen.

De arts heeft tegen haar gezegd dat ze er wel rekening mee moet houden dat de foetus levend ter wereld komt. Maar dat zal niet lang duren, zegt hij geruststellend.

Wat een contrasten!'

Het leven niet smoren
‘Je hebt een mooi kindje gemaakt’, kreeg een jonge vader van zijn collega te horen. Wij zouden dat nooit zo zeggen. De Heere is de Schepper van leven.

Dat leven begint bij de conceptie, het samensmelten van een zaadcel en een eicel. Daar mogen wij niet aankomen. Dat leven mogen wij niet smoren. Zwangerschappen en ongeboren kinderen zijn niet van ons, maar van Hem'

Abortus onder kerkmensen
Het doden van kinderen in de moederschoot is een grote zonde, schrijft de predikant. 'Een zonde die de Heere hoog opneemt. Begin er nooit aan'.

Die waarschuwing is niet voor niets. 'Laten we niet denken dat abortus niet voorkomt onder kerkmensen. Ook onder ons zijn jongeren én ouderen die een abortus hebben ondergaan. Onder druk, soms zelfs van ouders. Of omdat ze in paniek geen andere optie zagen. 

Dit geheim is zo zwaar om te dragen en het taboe zo groot dat men vaak jarenlang zwijgt.

'Laten we door onze onvoorzichtige woorden geen extra hindernissen opwerpen. Want ook voor deze zonde is vergeving mogelijk! En dat alleen om Jezus’ wil, Die verzoening deed voor grote en gruwelijke zonden. Daar moeten we het toch allemaal van hebben?'

Schuld van het volk eigenen
Bovendien is dit een kwestie die ook iemand die deze zonde niet begaan heeft, niet voorbijgaat. 'We lezen van voorbidders in het Oude Testament die de schuld van het volk leerden ‘eigenen’. Dat betekent dat zij de zonden van land en volk als hun eigen schuld leerden zien'. 

Waarop De Raaf de vraag stelt: 'Bidt u zó mee?'