Voor het onderzoek werden gegevens gebruikt van 3.286 Britse stellen die tussen 2000 en 2002 voor het eerst ouders werden. De gezinnen werden gevolgd vanaf de geboorte van hun kind totdat het veertien jaar oud was.

Van de getrouwde ouders uit de laagste inkomensgroep ging gedurende die periode naar schatting 26 procent uit elkaar. Onder ongehuwd samenwonende ouders uit de hoogste inkomensgroep was dat 46 procent.

De onderzoekers hielden daarbij rekening met andere factoren, waaronder leeftijd, opleiding, werk, woonsituatie, geloof, relatiegeschiedenis en de tevredenheid over de relatie.

Meer dan een inkomenseffect
Volgens de denktank weerspreken de resultaten de gedachte dat getrouwde stellen vooral bij elkaar blijven doordat zij gemiddeld welvarender of hoger opgeleid zijn.

Hoewel zulke omstandigheden meespelen, blijft het huwelijk ook na correctie daarvoor sterk samenhangen met een kleinere kans op een relatiebreuk.

Het rapport laat bovendien een verband zien tussen gezinsstabiliteit en financiële vooruitgang. Ouders die veertien jaar bij elkaar bleven, hadden tweemaal zoveel kans om naar een hogere inkomensgroep door te schuiven als ouders die uit elkaar gingen. Een scheiding betekende juist vaker een daling van het gezinsinkomen.

Toewijding vastgelegd
De onderzoekers spreken nadrukkelijk over een sterke samenhang. Op grond van deze gegevens kan niet met zekerheid worden vastgesteld dat het huwelijk zelf de grotere stabiliteit veroorzaakt.

Zij wijzen wel op mogelijke verklaringen: trouwen maakt de onderlinge toewijding expliciet, legt die publiekelijk vast en vergroot de juridische en sociale drempel om uit elkaar te gaan.

Pleidooi voor gezinsbeleid
Volgens het CSJ kan de Britse overheid daarom niet volstaan met beleid dat huwelijk en ongehuwd samenwonen als gelijkwaardige gezinsvormen behandelt.

De denktank pleit voor het wegnemen van financiële belemmeringen om te trouwen en voor meer ondersteuning van stellen tijdens de eerste jaren van het ouderschap.