Je hond is je kind niet! Vanzelfsprekend? Grens tussen mens en dier vervaagt onder jongeren, blijkt uit onderzoek
Als een studente aan iemand vertelt over zorgen om haar dochter, spitst hoogleraar politieke wetenschappen Samuel J. Abrams zijn oren. Maar als hij hoort wie ze bedoelt, voelt hij woede opkomen: het gaat over een potje zuurdesem dat niet wil rijzen. Lachwekkend? Niet als je ziet welke trend erachter zit.
Toen hij een opmerking van één van zijn studenten hoorde, voelde Samuel J. Abrams boosheid opborrelen. Dat schrijft hij op de website van Institute for Family Studies.
Hij hoorde „een memorabel gesprek” waarin een studente sprak over „problemen met haar ‘dochter’. Ze bleek het over een potje zuurdesem te hebben dat niet wilde rijzen.
Zo hoort hij vaker studenten spreken over „hun kinderen” terwijl ze helemaal geen kinderen bedoelen, maar huisdieren of soms zelfs spullen. Ook van collega's hoort hij dat ze dit soort opmerkingen horen.
Het wekte bij Adams aanvankelijk boosheid. Hij vindt het „beledigend” dat iemand over een huisdier praat alsof het een kind is. Maar later maakte de boosheid plaats voor „oprechte zorg.”
Waarom? Omdat de samenleving kennelijk een punt heeft bereikt dat „intelligente jonge mensen” praten alsof er geen verschil is tussen kinderen en huisdieren. Hij begrijpt dat je je kunt hechten aan een huisdier, maar „wat heeft deze ontwikkeling ons te zeggen over hoe jongvolwassenen het concept familie zien?”
Dieren meer gewaardeerd, kinderen minder gewenst
Onderzoek van Pew Research Center laat zien dat 97 procent van Amerikaanse huisdiereigenaren hun huisdier zien als „onderdeel van de familie.”
Prima, zolang het onderscheid tussen mens en dier maar helder is. Maar daar zit het probleem. Hetzelfde onderzoek laat zien dat 51 procent het dier ziet als gelijkwaardig aan andere gezinsleden.
Daar komt bij dat in de meeste Westerse landen steeds minder kinderen geboren worden. Uit een ander onderzoek van Pew Research Center blijkt dat in 2023 bijna de helft (47 procent) van de Amerikaanse volwassenen onder de vijftig jaar zegt dat ze denken „waarschijnlijk nooit” kinderen te willen. Vijf jaar eerder was dat nog 37 procent.
Hechtere band met huisdieren
Wat zit erachter, vraagt Abrams zich af? Hebben ze liever een huisdier omdat een kind veeleisender is en meer zorg vraagt? Spelen zorgen om „een baan, een woning en de toekomst” misschien een rol?
Dat huisdieren in ieder geval deels de plek van kinderen innemen, blijkt wel uit de onderzoeken die Abrams aanhaalt. Daaruit blijkt dat volwassenen zonder kinderen vaak een sterkere band met hun huisdier hebben dan volwassen met kinderen.
Wat Abrams betreft wordt er wat meer reclame gemaakt voor het ouderschap. Volgens hem moeten we „met trots spreken over waarom kinderen ertoe doen.” Hij adviseert: „Praat met anderen over de hoogtepunten en dieptepunten die met het ouderschap gepaard gaan.”
