Makerita werd op 25 maart geboren in het Royal Brisbane and Women’s Hospital. Ze woog op dat moment slechts 351 gram en wordt beschouwd als het jongste te vroeg geboren kind in Australië dat de geboorte heeft overleefd.

Zelfs haar moeder Annrose kon aanvankelijk nauwelijks geloven dat haar dochter in leven zou blijven. „Ik keek één keer naar haar en dacht: dit gaat ze onmogelijk redden," vertelt ze in de Australische media.

Bijna vijf maanden na haar geboorte mocht ze naar huis. Ze woog toen ruim zes keer zoveel als bij haar geboorte.

Van minuut tot minuut
„In het begin leefden we van dag tot dag, van uur tot uur en van minuut tot minuut”, vertelt haar moeder. „Naarmate het meisje sterker werd en behandelingen beter verdroeg, ging het niet langer uitsluitend over overleven, maar steeds vaker over haar toekomst."

Vader Misi spreekt met verwondering over zijn dochter. „Ze was ongeveer zo groot als onze hand. We konden haar eerst niet eens vasthouden.”

Waar ligt de grens?
Het verhaal roept vragen op over de abortusgrens. In Nederland mag een zwangerschap volgens de wet worden afgebroken tot het moment waarop het ongeboren kind buiten het lichaam van de moeder levensvatbaar wordt geacht. De overheid gaat daarbij doorgaans uit van 24 weken zwangerschap.

Tegelijkertijd laten uitzonderlijke gevallen zien dat kinderen die aanzienlijk jonger zijn met intensieve medische zorg kunnen overleven. Makerita staat daarin niet alleen. In de Verenigde Staten overleefde eerder een jongen die na precies 21 weken zwangerschap werd geboren.

In verschillende landen is de medische praktijk al verschoven. Britse richtlijnen adviseren sinds 2019 om bij een geboorte vanaf 22 weken per kind te beoordelen of een levensreddende behandeling mogelijk is. Voorheen werd aangenomen dat behandeling op die termijn vrijwel zinloos was.

Geen eenvoudige rekensom
Levensvatbaarheid is afhankelijk van meer dan alleen het aantal weken. Het geboortegewicht, het geslacht van het kind, de omstandigheden rond de bevalling en de beschikbare specialistische zorg spelen allemaal een rol.

Het zou onlogisch zijn om de medische vooruitgang  buiten de discussie over de abortusgrens te houden.