In de jaren na de dood van dictator Hoxha in 1985 werd religie langzaam weer toegestaan in Albanië. Na decennia van ‘grondwettelijk atheïsme’ mochten kerkdiensten eindelijk weer doorgang vinden.

Tegenwoordig is het grootste gedeelte van de inwoners moslim, een klein gedeelte is christelijk.

In Shkodër, het noorden van Albanië, ontstond in 1992 het kerkje ‘Shrpesë për Shkodrën’ (hoop voor Shkodër). In 2000 werd Koli Puka daar voorganger. Hij was toen nog maar twintig jaar. „Ik voelde me totaal niet geschikt voor zo’n verantwoordelijkheid.”

Kerken in een houtfabriek
In de afgelopen jaren mocht de kerk groeien van een zendingspost naar een volwassen kerk. „We zijn de Heere dankbaar voor Zijn genade. In moeilijke periodes zagen we opeens een doorbraak. Momenteel ontvangen we wekelijks ongeveer tweehonderd mensen.”

Vanaf 2000 huurden ze een oude houtfabriek en probeerden die te veranderen in een bruikbare kerkzaal. „Meer dan 26 jaar kwamen we daar samen. Het was eigenlijk een oude schuur: lekkend dak, vervallen ramen en muren, compleet onbruikbaar voor de toekomstige behoeften van de gemeente.

Tegenstand en onbegrip
Daarom wordt een nieuw gebouwencomplex gebouwd. „Dat moet voorzien in bruikbare faciliteiten. Niet alleen voor kerkdiensten, maar ook een centrum voor de verschillende doelen die we als kerk hebben.”

De bouw leidt wel tot problemen. „In Albanië is godsdienstvrijheid wettelijk beschermd, maar in een omgeving die voornamelijk moslim is, kan het moeilijk zijn om een zichtbare christelijke kerk te zijn. We ervaren tegenstand en onbegrip van mensen met verschillende religieuze en niet-religieuze achtergronden.”

Doodsbedreigingen
Het kwam tot een openlijk conflict. Toen bij graafwerk voor het fundament van de nieuwe kerk een waterleiding van een naburige kavel geraakt werd, kreeg Puka te maken met doodsbedreigingen. „We maakten melding van het incident bij de politie. Maar de agent ging met mij in discussie, alsof wij de schuldigen waren!

Ik denk niet dat de politie als instituut tegen ons is, maar de reactie die we kregen gaf me wel de indruk dat onze kerk negatief wordt bekeken.”

Corruptie
Het is een bekend probleem in Albanië: autoriteiten laten zich beïnvloeden door persoonlijke relaties en achtergronden. „Het doet afbreuk aan het vertrouwen, zeker bij religieuze minderheden.

Ik geloof wel dat Albanië vooruitgang boekt. Er werken veel eerlijke mensen bij instanties. Tegelijk blijft corruptie een serieus probleem. Religieuze minderheden voelen zich soms oneerlijk behandeld, maar ik denk niet dat corruptie zelf religieus gemotiveerd is.”