Abortus is in Liechtenstein in bijna alle gevallen illegaal, met beperkte uitzonderingen wanneer het leven van een vrouw ernstig in gevaar is of in geval van seksueel misbruik.

Reclame voor abortus is ook aan banden gelegd. Per jaar reist een handjevol vrouwen uit het stadstaatje – ongeveer veertig – naar Zwitserland of Oostenrijk om een ​​abortus te ondergaan.

Negenhonderd jaar oude dynastie
Eerdere pogingen om abortus te legaliseren zijn mislukt vanwege de onwrikbare pro-life overtuigingen van de koninklijke familie van Liechtenstein, de negenhonderd jaar oude dynastie die het land regeert sinds de ontbinding van het Roomse Rijk in 1806.

In 2012 werd een referendum voorgesteld over de legalisering van abortus tot twaalf weken en in geval van misvorming van de embryo.

Enkele weken voor de geplande datum verklaarde erfprins Alois, een toegewijde rooms-katholiek, dat hij gebruik zou maken van zijn koninklijk prerogatief en elk wetswijziging die abortus zou toestaan, zou vetoën.

Het referendum resulteerde in een stemverhouding van 51,5% tegen 48,5% tegen legalisering van abortus. Abortusactivisten beweerden dat de uitslag het gevolg was van de tussenkomst van de prins.

Spanningen tussen prins en parlement
Binnen het kader van de constitutionele monarchie hebben de regerende prinsen vetorecht over wetten en een reeks andere bevoegdheden, waaronder het recht om het parlement bijeen te roepen of te schorsen.

De spanningen tussen de regerende prins en het parlement leidden in 2003 tot een referendum dat het koninklijk veto bevestigde en versterkte.

Burgeriniatief tegen vetorecht van de prins
Als reactie hierop lanceerden abortusactivisten in 2013 een burgerinitiatief om de macht van de regerende prinsen te beperken. Ze stelden voor om hun vetorecht bij toekomstige referenda te beperken of af te schaffen.

Prins Alois verklaarde via zijn woordvoerster dat zijn eerdere tussenkomst „een duidelijk signaal was dat abortus geen acceptabele oplossing is voor een ongewenste zwangerschap" en dat hij, als het volk zou stemmen voor een beperking van zijn koninklijk veto, zijn koninklijke taken zou neerleggen door het land volledig te verlaten.

In een verpletterende nederlaag voor de abortusbeweging stemde 76% van de inwoners van Liechtenstein voor het handhaven van het koninklijk veto.

Nieuwe poging, maar...
Ruim tien jaar later proberen ze het opnieuw. Het initiatief "Fristenlösung für Liechtenstein" – termijnoplossing voor Liechtenstein – gesteund door pro-abortusgroepen zoals Women in Good Health, The Free List en het Women's Network, stelt opnieuw voor om abortus tot twaalf weken zwangerschap niet langer strafbaar te stellen, het verbod op het verstrekken van informatie over abortus op te heffen en het te vergoeden via de ziektekostenverzekering.

Op 31 juli dienden de initiatiefnemers 4.970 handtekeningen in. Dat is ruim boven de vereiste drempel van 1.000 handtekeningen. 

...Een prins staat in de weg
Volgens de activisten zou een meerderheid van de burgers hen steunen. Maar zoals abortusactiviste Gabriella Alvarez-Hummel het somber verwoordde in The Guardian, blijft er één onoverkomelijk probleem: "Een prins staat in de weg."

In een column van 3 augustus schrijft Alvarez-Hummel: "Het zou een uitgemaakte zaak moeten zijn. Maar wat het volk ook zegt: de erfprins heeft al aangekondigd dat hij elke wetswijziging zal blokkeren, lang voordat er ook maar één stem is uitgebracht."

Tweede veto
Zoals ze opmerkte, had prins Alois slechts één keer eerder gedreigd zijn koninklijk veto te gebruiken: in 2011, toen een voorstel tot legalisering van abortus voor het laatst aan een referendum werd voorgelegd.

In juni dreigde hij het veto voor de tweede keer te gebruiken, precies voor hetzelfde doel: het beschermen van ongeboren kinderen.

Zeldzaam soort vorsten
Abortusactivisten hopen dat een referendum met een duidelijke stem vóór abortus „het kunstje zal doen".

Ik betwijfel dat. Prins Alois behoort tot het zeldzame soort vorsten dat gelooft dat ze verantwoordelijk zijn voor de bescherming van de meest kwetsbare leden van hun samenleving: de naamloze en ongewenste ongeborenen.

Hij gebruikt zichzelf en zijn koninklijk huis als menselijk schild om de machtelozen te beschermen. In een tijdperk van oppervlakkig leiderschap is prins Alois een inspiratiebron.

Hartverwarmend
Pro-life bewegingen in heel Europa strijden al decennialang om het bloedvergieten in talloze landen te stoppen. Nu de strijd in Liechtenstein opnieuw oplaait, komt de meest hartverwarmende uitspraak van een abortusactivist: „Een prins staat in de weg."