Iran verslagen? Vergeet het maar: deze verborgen legers kunnen het Midden-Oosten opnieuw in brand zetten, zegt deze oud-militair
Terwijl de wereld naar Gaza, Libanon en Teheran kijkt, waarschuwen militaire experts voor een veel grotere dreiging. Iran heeft zware klappen gekregen, maar zijn machtigste wapen blijkt misschien nog springlevend.
Jarenlang leek het de zogenoemde Iraanse as van verzet onstuitbaar. Met die as wordt gedoeld op een netwerk van bondgenoten – zoals Hezbollah, Hamas, de Houthi's, het voormalige Assad-regime en sjiitische milities in Irak – waarmee Iran druk uitoefent zonder zelf direct betrokken te zijn.
Na verschillende oorlogen is dat beeld de afgelopen jaren drastisch verander. Hamas werd militair zwaar getroffen in Gaza. Hezbollah werd hard geraakt. Het Syrische regime kwam ten val.
Onzichtbare partijen
Iran lijkt daarmee heel wat grip te zijn verloren. Maar volgens de Britse defensie-analist Andrew Fox wordt er te vroeg gejuicht. Wie alleen naar de verliezen van Iran kijkt, onderschat wat Teheran nog steeds kan, stelt hij.
Zo hebben in Jemen de Houthi-rebellen hun positie verder verstevigd. Samen vormen die een stevig netwerk dat grotendeels zelfstandig kan opereren.
En in Irak beschikken pro-Iraanse milities volgens hem duizenden strijders, die zwaar bewapend zijn en politieke invloed hebben.
Veel van de machtigste milities in Irak zijn onderdeel van de Popular Mobilization Forces (PMF), die tijdens de strijd tegen Islamitische Staat werden opgebouwd.
Sommige van deze groepen vochten eerder tegen Amerikaanse troepen. Ze zouden nauwe banden onderhouden met de Iraanse Revolutionaire Garde.
Nieuwe as: Irak en Jemen
De Iraakse milities lijken ook met de Houthi's in Jemen samen te werken. Hun aanvallen op de Saoedische olie-infrastructuur zouden aantonen dat ze wapens en operationele ervaring uitwisselen. Daarmee ontstaat een front dat zich uitstrekt van Irak tot de Rode Zee.
Ze gebruiken bij hun aanvallen drones. Dat maakt hen lastig te bestrijden. Een droneaanval kan al succesvol zijn, zonder dat er enorme schade wordt aangericht.
Alleen al het effect op de wereldeconomie loont de moeite: door zulke aanvullen schieten verzekeringspremies voor de scheepvaart omhoog en wordt de onzekerheid op de energiemarkt aangewakkerd.
Zo kunnen Iraanse bondgenoten met beperkte middelen het westen behoorlijk klem zetten. Daarom geldt: Iran heeft bloed verloren, maar het hart van de as van verzet klopt nog altijd.
