Het is schemerig in de studeerkamer van ds. A.S. Middelkoop, want de door hem bestelde „fijne extra lamp dobbert nog ergens in de straat van Hormuz.” Hij schrijft niettemin zijn mijmeringen op. Deze keer over openheid en kwetsbaarheid in het pastoraat. „Als de tachtiger die je net ontving met ‘u’ en ‘dominee’ opeens ‘jongen…’ tegen je zegt, voel ik me zomaar thuis. Dicht bij de ander en dan vaak ook dicht bij de Heere.”