Ds. W.L. van der Staaij over de kerk in crisis. „Er staat veel op het spel. Laten we als kerkverbanden verenigen in gebed”
„Het gebed is het grof geschut van een christen,” zei Maarten Luther. Daarom moeten kerken zich verenigen in gebed in plaats van acties en conferenties te organiseren, zegt ds. W.L. van der Staaij. ‘Zijn we als verschillende kerkverbanden eensgezind in het gebed? Want er staat veel op het spel’.
Het gebeurde in de zestiende eeuw, ergens in Zwitserland tijdens de godsdienstoorlogen. Twee legers stonden tegenover elkaar. Ieder moment kon de strijd losbarsten.
Maar tot verbazing van het ene leger ging het andere leger opeens door de knieën. Wat gebeurde hier? Gaven zij zich over?
Nee, niet aan de vijand. Voordat de strijd begon, gingen zij op de knieën om zich over te geven aan God.
Is het daarom dat Maarten Luther gezegd heeft: „Het gebed is het grof geschut van een christen”? Ligt daar ook vandaag niet de kracht? De kracht van de kerk in een tijd van crisis?
Spreekverbod
We zien dat ook in Handelingen 4. Daar wordt de jonge kerk bedreigd. Petrus en Johannes wordt bevolen te zwijgen. Ze worden opgepakt. Geïntimideerd. Ze krijgen een spreekverbod opgelegd. Dat laatste komt vandaag dichtbij. Wat mag je nog zeggen? Wat mag je nog uitspreken?
De kerk is sinds Genesis 3 een bedreigde kerk. De boze rukt vast aan, zoals Maarten Luther terecht zong. Dat zien we vandaag ook. We voelen het. We zien het om ons heen. Waar gaat het naartoe?
Allerlei gevaren bedreigen de kerk. Gevaren van buitenaf. De kerk wordt gedwongen te zwijgen. Er zijn ook gevaren van binnenuit. Gevaren van dwaling, intimidatie, misschien ook wel van ingezonkenheid en lauwheid.
Met gebalde vuisten de straat op?
De kerk in Handelingen is ook een bedreigde kerk. Wat doet de gemeente? Gaat zij conferenties organiseren? Gaat zij met gebalde vuisten de straat op? Nee, we zien een biddende gemeente. De bedreigde kerk is óók een biddende kerk.
Er ging een voortdurend gebed van de gemeente op. Baden zij om verlichting van de straf? Baden zij of ze wat ontzien mochten worden in de toekomst? Nee. Het ging hen om de eer van God die op het spel stond.
Daarom hieven zij hun ogen omhoog en riepen zij tot God om in te grijpen. Ze baden om de Geest der genade en der gebeden. Zij baden om de Geest van standvastigheid. Zij baden om de Geest van vrijmoedigheid.
Geen eigen acties. Geen eigen kracht. Maar: „Heere, het gaat om Uw eer. Het gaat om Uw zaak. Het gaat om Uw Naam.”
Zeeuwse bedelaars
Toen de gemeente gebeden had, werd de plaats waarin zij vergaderd waren bewogen. De kracht van God werd zichtbaar en voelbaar. De kracht van een zwakke kerk ligt niet in iets van onszelf. Zij ligt in Wie God is.
Zijn we als verschillende kerkverbanden eensgezind in het gebed? Voor onze kinderen, voor onze kleinkinderen? Want er staat veel op het spel. Laten we voor onze kerken en voor ons land op de knieën gaan om te bidden.
Niet eerst spreken, maar eerst knielen. Want we hebben niet meer Zeeuwse babbelaars, maar meer Zeeuwse bedelaars nodig. Bedelaars voor onszelf en voor de kerken. De vraag is: zijn wij dat? En de vraag is: zijn wij dat?
