Als de Heere iemand krachtig roept tot een weg die offers gaat kosten, komt er vaak beproeving, schreven Wim Klop en Niels Boone, jeugdwerkadviseurs bij de Hersteld Hervormde Jeugdorganisatie (HHJO) in Zicht op de kerk. „Dan is de roeping nodig om later op terug te kunnen vallen als het werk zwaar wordt.”

Juist door moeilijke periodes heen vormt de Heere mensen. Soms lijkt het daarin helemaal vast te lopen. „Soms loopt  de weg loopt heel anders dan vooraf gedacht. Zo hoorde ik van een echtpaar dat zeven jaar geleden vol verwachting naar het buitenland vertrok om gehoor te geven aan hun roeping. Ze verkochten hun huis en zegden hun baan op.”

Gedesoriënteerd en gebroken
De man volgde een jarenlange pilotenopleiding met als doel: vliegen voor Mission Aviation Fellowship (MAF). „Maar het liep voor hen heel anders dan gehoopt: nog geen half jaar later stonden ze weer op Nederlandse bodem. Teleurgesteld. Gedesoriënteerd. Gebroken.”

Het was heel ingrijpend voor het echtpaar. „Daar zit je dan met je roeping. Zonder baan, zonder huis. Het bracht hen in een heel diep dal. Alles viel weg.”

Alles was zwart
Ze waren hun werk kwijt, hun huis. Vriendschappen waren weggevallen en bovendien leefden ze met de gedachte: hebben we ons vergist? „De man vertelde: 'Het was de moeilijkste periode uit ons leven. We wisten niet meer welke kant we op moesten. We wisten niet meer waar God was. Zo zwart was het.' 

Ze raakten niet alleen het vertrouwen in mensen kwijt, zeker in het begin raakte ook hun vertrouwen in God beschadigd. 'Ons kinderlijke vertrouwen raakten we kwijt‘, vertelde de man. Het gaf een diepe kras op hun ziel.”

Mensen proberen te troosten, maar dat hielp niet. „Mensen zeggen dan dingen als: De Heere heeft er vast een bedoeling mee. Maar dat helpt niet. Je hebt mensen nodig die het rauwe verlies niet goedpraten, maar erkennen."

Roeping opnieuw bevestigd
Een periode van rust deed goed, maar toch bleef de vraag knagen: hoe zit het dan met de roeping? „Ondanks alles wat er gebeurd was, merkten ze dat de Heere hen niet had losgelaten.”

Ze merkten het aan hoe er voor hen gezorgd werd. „Ze  kwamen halsoverkop terug naar Nederland, waar ze geen huis meer hadden. Toen voorzag Hij in huisvesting.

Tijdens een kerkdienst bevestigde de Heere dat de roeping nog steeds stond. Er kwam een nieuwe mogelijkheid in een ander land voor hen.”

Ze gingen erop in. „Deze keer stapten ze er wel anders in. De onbevangenheid van voorheen was verdwenen.”

 Inmiddels is dit gezin wederom uitgezonden door MAF en werken en wonen ze al vijf jaar in Afrika. Een ander land, een andere functie, maar met dezelfde roeping.