Als docent aardrijkskunde is Troost altijd gefascineerd geweest door andere landen, culturen en leefomstandigheden. „Je leert veel wanneer je ziet hoe mensen onder totaal andere omstandigheden leven dan wij. Tegelijk helpt het je om met andere ogen naar je eigen leven te kijken. Juist de ontmoeting met mensen uit verschillende culturen laat zien wat ons onderscheidt, maar ook wat ons verbindt.”

Je geeft op dit moment lezingen over je bezoek aan de Samburustammen in Kenia. Wat bracht je daar?
„In het voorjaar van 2026 bezocht ik samen met enkele collega's van Bijzondere Noden projecten in Samburu County in Noord-Kenia. We wilden met eigen ogen zien hoe mensen leven, welke impact de projecten hebben en welke verhalen er achter de hulpverlening schuilgaan.

Tijdens de reis bezochten we verschillende dorpen, spraken we bewoners en maakten we kennis met de cultuur en tradities van de Samburu.”

Wat bracht je bezoek jou persoonlijk?
„Het bezoek heeft mij opnieuw bepaald bij de grote verschillen in levensomstandigheden tussen Kenia en Nederland. Tegelijk werd ik geraakt door de waardigheid, gastvrijheid en het geloof van veel mensen die wij ontmoetten.

In de vaak moeilijke omstandigheden was duidelijk te zien dat het leven met de HEERE zoveel meer vrede geeft in het leven dan zonder Hem. Dat zet je aan het denken over wat werkelijk belangrijk is in het leven.”

Wat wil je over je bezoek met anderen delen?
„Ik wil vooral de verhalen van de mensen zelf doorgeven. Achter ieder project schuilt een mens, een gezin en een geschiedenis. Wanneer je die verhalen hoort, krijgen begrippen als armoede, droogte en hulp een gezicht.

Ik hoop dat mensen daardoor niet alleen meer weten over Kenia, maar ook meer bewogen raken met hun naaste en zien hoe de HEERE ook daar werkt.”

Wat heeft je van de stammen verrast? Wat kunnen wij van hen leren?
„De sterke gemeenschapszin heeft mij verrast. Mensen zijn op elkaar aangewezen en delen met elkaar het weinige dat zij hebben.

Daarnaast zag ik hoe mensen, ondanks zorgen en tekorten, toch dankbaar kunnen zijn. Dat houdt ons een spiegel voor. Wij hebben vaak veel meer materiële mogelijkheden, maar kunnen soms minder tevreden zijn met wat ons gegeven wordt.”

De Samburustammen zijn bekend vanwege hun bijzondere kleding.
„Ja, de Samburu hebben een rijke cultuur die nog duidelijk zichtbaar is in hun kleding, sieraden en tradities. De felgekleurde doeken en indrukwekkende kralensieraden zijn niet alleen mooi om te zien, maar vertellen ook iets over identiteit, leeftijd en positie binnen de gemeenschap.

Tijdens ons bezoek werden wij zelf gastvrij ontvangen en mochten wij kennismaken met diverse culturele gebruiken.”

Je deelt je ervaringen via Bijzondere Noden aan belangstellenden. Wat wil je uiteindelijk met je bezoek en lezingen bereiken?
„Ik hoop mensen bewust te maken van de omstandigheden waarin veel van onze medemensen en medechristenen leven.

Daarbij gaat het niet alleen om het delen van kennis, maar ook om het stimuleren van betrokkenheid. Wanneer mensen geraakt worden door de verhalen van hun naasten ver weg, kan dat leiden tot gebed, ondersteuning en een grotere waardering voor de zegeningen die wij zelf ontvangen hebben.

Wat blijft je bij?
„Eén moment tijdens de reis zal ik niet snel vergeten. We waren aanwezig bij de ceremoniële opening van een nieuwe waterpomp. Voor een gemeenschap die regelmatig te maken heeft met droogte, betekent schoon water letterlijk: leven.

Kort na de opening verscheen er een prachtige regenboog tussen de bergen. In deze droge streek is dat een zeldzaam verschijnsel.

God is trouw, ook in een gebied dat op het eerste oog zo van God verlaten lijkt. Hij zorgt ook voor deze mensen.

Daarnaast hebben we ook indringende verhalen gehoord over het leven van de Morans, de jonge krijgers binnen de Samburu-gemeenschap. Hoe ze op vijftienjarige leeftijd de bush in worden gestuurd en daar twintig jaar zonder voorzieningen moeten leven. Voor ons is dat onvoorstelbaar in een gebied waar veel wilde dieren leven.

Dat juist in zo’n gemeenschap waarin trots een belangrijk kenmerk moet zijn van de man, ook mannen tot geloof komen en leren nederig en zachtmoedig te zijn. We weten dat God harde harten moet verbreken. In Samburu zagen we in het bijzonder dat het leven dan compleet verandert. We kunnen deze mensen helpen en bijstaan.

Op dit moment is het kurkdroog in dit gebied. Nu hebben de mensen dankzij onze achterban water en mogen ze vertellen over het Levende Water. Het maakt me klein dat we zo mogen meewerken aan de uitbreiding van Gods Koninkrijk.”

Bekijk ook de video die Bijzondere Noden maakte in dit gebied.