Hij omschrijft zichzelf als 'een ellendig mens, gered door genade'. Een ingrijpende ervaring die hiermee te maken heeft, zette hij pas onlangs op papier. „Het heeft lang geduurd voordat ik ging zitten om dit op te schrijven. Ik heb er jarenlang over nagedacht. Vanavond voelde ik mij plotseling gedrongen om dit te schrijven."

Dikke onvoldoende
Het begon met het lezen van Augustinus, vertelt hij. „Ik studeerde aan de Reformation Bible College en kreeg de opdracht zijn boek Belijdenissen te lezen.

Ik was niet echt een lezer en zag enorm op tegen die opdracht. „Dit wordt saai," dacht ik. Ik was ervan overtuigd dat deze opdracht me een dikke onvoldoende zou opleveren.

Maar ik ging ik zitten en dwong mezelf het boek te lezen en me erin te verdiepen."

Overgeven aan wereldse dingen
Hoe meer hij las, hoe meer hij zich met Augustinus begon te identificeren. „Het was vreemd hoe bepaalde aspecten van zijn leven het mijne weerspiegelden.

Net als Augustinus liep ik weg van God. Ik kende de Schrift, maar ik keerde Hem de rug toe, omdat ik de genoegens van deze wereld wilde najagen.

Toch merkte ik dat hoe meer ik me overgaf aan wereldse dingen, hoe leger ik me voelde.

Wat ik deed gaf slechts een kortstondige opleving van geluk. De zonde die ik beging beloofde mij zoveel, maar bracht uiteindelijk alleen meer ongeluk. Een groeiende dorst en honger naar nog meer zonde. En tenslotte de gevolgen van de zonden die ik had begaan."

Ik was een leeg vat. Aan de buitenkant glimlachte ik en leek ik gelukkig, maar vanbinnen was ik dood en geketend door mijn zonde."

„Ik droeg de naam van een christen"
„Hoe meer ik Augustinus' Belijdenissen las, hoe meer ik mezelf erin terugzag.

Wat dit nog zwaarder maakte, was dat ik de naam van een christen droeg. Tenminste aan de buitenkant. Ik verkondigde het Woord en deelde erover op sociale media. Intussen zat ik vast in een patroon van voortdurende zonde.

Ik zei de juiste dingen, maar leefde in strijd met wat ik onderwees. Ik verlangde naar applaus en zocht erkenning als theoloog. Ik predikte het ene, maar deed in mijn privéleven het andere."

Verbrijzeld
Tot op een dag alles anders wordt. „Vijf jaar geleden verbrijzelde de Heere mijn wereld. Hij bracht mij tot bezinning. Verpletterd door verlies, verdriet en overtuiging van zonde.

De Heere gebruikte de dood van mijn vader en broer om mijn hart wakker te schudden uit de geestelijke slaap waarin ik verkeerde. Alles kwam tot stilstand in mijn leven en ik vroeg mezelf af: Ben ik de volgende die sterft?"

Begraven onder verdriet en rouw
„De maand vóór hun overlijden had ik corona gehad. Daardoor sliep ik nauwelijks. Ik had nachtmerries over de hel. Rotsblokken van twijfel vielen op mij neer.

Ik dacht dat ik gek werd en liet mezelf vrijwillig opnemen in het Veteranenziekenhuis voor enkele dagen. Bij elk verkeerslicht barstte ik in tranen uit.

Ik verloor veel gewicht en had op een bepaald moment zelfs zelfmoordgedachten.

Ik was begraven onder verdriet en rouw, en gedachten aan de eeuwigheid drukten met zo'n kracht op mij dat het moeilijk was om zowel overdag als 's nachts te functioneren."

Stralen van de Zoon
„Maar de Heere plaatste in Zijn barmhartigheid en genade enkele mannen in mijn leven die mij hielpen en me door deze orkaan leidden. Ze omringden mij met het Evangelie.

Het was alsof de last van mijn schouders viel, de donkere wolken verdwenen en de stralen van de 'Zoon' begonnen door te breken.

Hoewel het verdriet en het verlies nog vele dagen en maanden aanwezig waren, gebruikte de Heere die momenten van tranen en angst om mij de werkelijkheid van mijn ziel en hart voor Zijn aangezicht te laten zien."

Lakens en kussens doorweekt
„Daarom betekenen Augustinus' Belijdenissen nu veel voor mij. De Heere redde mij later in mijn leven, dan Augustinus – om precies te zijn toen ik in de veertig was. Maar Hij plaatste ook in mijn leven mensen die voor mij baden, net zoals de moeder van Augustinus dagelijks en volhardend voor hem bad.

Zoals mijn vrouw, die elke avond bij mij was en met mij bad terwijl mijn tranen de lakens en het kussen doorweekten."

Hij wil dat ook meegeven aan anderen. „Blijf nooit ophouden met bidden voor degene die je liefhebt. Denk ook nooit dat je te oud bent. Wacht niet. De Troon van Genade staat open.

Aarzel niet. Zoals de schrijver van Hebreeën zegt in Hebreeën 3:7: 'Heden, indien gij Zijn stem hoort, verhardt uw harten niet...'"